Ik vraag me af of Gerrit wel zou stemmen? – Frank Abilard

Ligt vermoeidheid aan het weer? Het kan zomaar in deze soms benauwende nadagen van de zomer. Dan weer loopt het zweet uit alle poriën van je lichaam, dan weer rilt een tochtvlaag een rochel in de keel. Maar toch, deze natuurlijke ontbering is te verteren. Deze vermoeidheid hoort bij het seizoen, zoals de opening van het nieuwe culturele jaargebeuren, of het begin van de vaderlandse voetbalcompetitie. Heel gewoon dat er weer gevoetbald wordt. Heel benieuwd doe Ado Den Haag dit voetbaljaar doorkomt. Niets nieuws onder de zon als ze weer gewoon degraderen. Zo, nu ben ik er. Bij het woord degraderen. Want dat zouden alle politici moeten doen. Hun gekrakeel doorslikken, hun gewauwel uitkotsen in hun eigen badkamer en hun ontlasting in hun eigen bed samen met het te vele winderigheid uit laten vloeien. Het geouwehoer der politici is in verband met komende verkiezingen weer begonnen. Geouwehoer, vuile kleren aan de waslijn, vishaken zonder aas in de vijver en holle leuzen en frasen aan gevels en op de treurbuis. Leefde Gerrit nog maar. Scherpte hij zijn pen maar aan de retoriek der lammen en blinden. Hij zou iedere politicus, welk uitzonderlijk beroep ook, nagenoeg feilloos fileren. Hij zou het overtollig vet en het uitbuikendspek van de Vvd-ers voeren aan de ratten. Hij zou het groen van de linksen als schimmels verdelgen, het rood der wazen uitbranden en het blauw der gelovigen onmiddellijk aan het kruis nagelen. Hij zou vrouwonvriendelijke partijen bezoeken met onwelriekende dozen vol gleuven. Hij zou een nieuwbakken gewezen politieagent op een drukke kruising omver hebben gereden. En hij zou een partij voor vrijheid onmiddellijk verbieden omdat er niets vrij aan die partij is dan dat het afgekeurde maatschappijkneuzen zijn die blindelings een mol volgen. Uiteindelijk zou hij uitkomen bij Emile en Alexander want die hebben toch wel wat te veel retoriek in hun op hol geslagen windmolen in de wind opgevangen. Zou hij de hooggespannen kabels doorknippen. Nee, ik denk het niet. Gerrit kende net als ik de politiek ook al meer dan een halve eeuw. Hij rook dat elk mondgekweel rook naar gebakken lucht. En dat iedere politicus in wezen een bedrieger is. Net als iedere schrijver ook maar wat uit de hand lult.
Het is niet het weer, zijn niet de soms benauwde dagen van de zomer die een mens in lichaam en verstand uitwonen; nee de politici creëren de algehele malaise, het slaaptekort en de ongeloofwaardigheid. Steeds wonen ze geest en lichaam uit tot de keizer niet meer op eigen benen van vermoeidheid kan staan.
Maar ja, Gerrit woont in de hemel, of in het vagevuur omdat hij van de mannen was, en dat kon niet van de blauwen. Gerrit zou ook niet op ze stemmen. Ik vraag me af of Gerrit wel zou stemmen? Verder niets dan goeds over Gerrit!

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s