Orgaan ja, tenzij – Dé Hogeweg

Om de zoveel tijd steekt het onderwerp weer de kop op. De toon is altijd wat bozig. Nu is het weer: ‘Er komen de laatste jaren geen beschikbare organen bij’. Lijkt me logisch: iedereen wordt ouder dus houdt zijn organen langer zelf. Babies en kinderen registreren doe je niet. Of wil de regering dat we daar naar toe gaan? Of bedoelen ze: geen nieuwe registraties?
De PvdA is voor de ‘ja, tenzij-variant’: iedereen is donor, tenzij je nee zegt.
Toevallig dacht ik er weer aan toen ik begin oktober El Hemisferic in Valencia stond te bekijken. De Gentse gids: ‘Het is een groot oog met een lid dat kan ‘knipperen’. Om de zoveel tijd doet men het ooglid open. Dan is er iets bijzonders. Een feestdag, installatie of een concert’.
De toeristen knipperden en knepen hun ogen tot spleetjes door de felle zon die schitterde op het zwembadblauwe water voor het megaoog.
Voor de zoveelste keer nam ik me voor om het thuis voor eens en voor altijd goed te regelen met mijn organen. Het staat me zo bij dat ik ooit eens iets heb ingevuld. Ik moet ergens een frommelig visitekaartjesformaat kaartje hebben waar mijn keuze opstaat. Het waren de computerloze jaren. Ik wil checken of dat allemaal wel goed is doorgekomen in de onlinedonorbank.
Thuis speur ik lang in alle mapjes en laadjes. En dan vind ik het: 1998, u zondert uit: hoornvliezen. Ik zal toen wel iets bijgelovigs gelezen hebben waardoor ik dat eng vond, dat een ander als het ware met mijn ogen zou gaan kijken.
Nergens in de berichtgeving op internet staat de site waar je het allemaal met eigen ogen kan zien eenvoudig aanklikbaar genoemd. Googelen met ‘donor’ levert eindelijk de hit www.donorregister.nl op. ‘Donorbank’ zou de doelgroep van Jan en Alleman makkelijker in het oor liggen. De associatie met spermabank kan belangrijk zijn: hier kun je organen naartoe brengen, misschien zelfs als je nog leeft.
De startpagina is allerminst uitnodigend: een man in een pak – je ziet een klein stukje overhemdkraag en boord van een colbert – met een vage glimlach kijkt je doordringend aan. Zijn ene mondhoek krult omhoog: spottend, omdat we zo laat onze keuze pas opgeven? De andere mondhoek hangt misprijzend omlaag. Dan komt er weer een hindernis: inloggen met je DigiD. Wie weet nu nog zijn gebruikersnaam en wachtwoord? De belastingaangifte is ver weggezakt. Dat kost me weer een uurtje zoeken.
Eindelijk zie ik mijn registratie met een uitzonderingsvinkje bij hoornvliezen. Er is inmiddels een lijst van 10 organen. Als je die allemaal uitzondert, wat houd je dan over?
Een melding: ‘U heeft zich geregistreerd met een oude versie van het donorformulier. Daarom heeft u ook nooit toestemming kunnen geven voor transplantatie van de darmen. Dit kunt u alsnog doen’.
Ja hoor, tenzij… nadenken over welk orgaan ik wil uitzonderen me te veel tijd kost en dat dát het volgende onderwerp van regeringsboosheid wordt: dat iedereen maar van alles uitzondert.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s