Troonwissel – Dé Hogeweg

Alle kinderen kregen een beker toen hij geboren werd. Gevuld met schuimpjes. Die moesten we van de juf tot thuis bewaren. Als er bij de buren weer een kind geboren werd, kreeg je beschuit met muisjes. Ik snapte niet veel van het koningshuis. Die beker had geen oor; je moest er melk uit drinken. Melk was helemaal hot in de tijd. Je kreeg het net als de beker gratis op school. Nu is het 46 jaar later en wordt de prins dinsdag koning.
De aanloop naar de troonwisseldag is bijzonder amusant door het uitbreken van de koningsliedtwisten. Arme John Ewbank. Het voordeel van dit bizarre onderdeel van de voorbereidingen is dat veel andere liedjestekstschrijvers inspiratie kregen en een kansje waagden. Bijna dagelijks werden er nieuwe koningsliederen geboren. Ook heel cabaretesk Nederland is los en doet geen oog meer dicht, zoveel is er te bespotten. (Koefnoen: Duitse nog altijd boze kraker met freaky leesbril).
De keerzijde van al deze lol is dat die 46 jaar zo voorbíj gevlogen zijn. Dat zit me niet lekker. In het dagelijks leven lukt het nog wel om te doen alsof je niet ouder wordt, alsof je bij wijze van spreken dinsdag gewoon weer een nieuwe beker van de juf krijgt. Maar er gebeurde nog iets anders waardoor ik met de neus op de feiten werd gedrukt. De aanloop dààrvan was dat Patti Smith de nieuwe paus een hand gaf: weer muziek. Gisteren was het programma Gitaarjongens op tv. Na alle leipe liedjes had ik zin in wat echte muziek. Ik viel ergens middenin. Tot mijn ontzetting pakte een oude kale man zijn gitaar en begon aarzelend een introotje van een vaag bekend nummer te spelen. Zat hij onder de medicijnen of was hij gewoon een beetje raar? Bleek Eelco Gelling te zijn. Mijn held uit Cuby. Hun mooiste nummer Somebody will know some day is uit het jaar van de prinselijke beker.
Tegen zoveel nostalgie & melancholie heb ik gelukkig een sterk medicijn gevonden in LuckyTV. Ken je dat? Een kort filmpje als outro van elke De Wereld Draait Door. Al een paar dagen achter elkaar maakt Lucky themafilmpjes over de prins en de troonwissel. De beste tot zover is Willy – Noem me bij m’n eigen naam. De volgende avond kwam Lucky met Willy – Schoolontbijt. (Begroeting van een kind door de prins: ‘Zo schavuit!’)
Echt heel mooi, Ik ben geen nummer en Daarvoor zijn ook geknipt uit Het Interview dat ik niet gezien heb, maar waarvan ik de strekking nu toch wel ken.
Ik snap nog steeds niet veel van het koningshuis en voor mij mag het opgeheven worden, maar dan zouden we deze geniale explosie van creativiteit & humor missen.

Kijk en lach. Dat doen Willy en Max vast ook.

beker WA 1967

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s