Personal Deurwaarder – Harry Zevenbergen

Het voordeel van arm zijn is dat, laat ik in dit geval voor mezelf praten, mij overvallen een weinig lucratieve bezigheid is. ´Uw geld of uw leven.´ Ik moet er altijd om lachen wanneer iemand me met dit clichéverzoek staande houdt en let ook op het u. De overvallers in Schilderswijk zijn beleefde welopgevoede jongens. Wat er ook beweerd wordt. Dat ze zich genoodzaakt voelen iemand te overvallen wil niet zeggen dat ze geen manieren hebben. 
´Mijn geld of mijn leven jongeheer?´ herhaal ik de vraag. Doe mijn geld maar dan. Ik geef je het telefoonnummer van mijn personal deurwaarder, wie heeft er geen tegenwoordig. Beste overvaller hier hebben jullie een overzicht van mijn schulden en wanneer de afbetalingen moeten worden gedaan. En hier heb je 2 euro 65 voor de telefoonkosten. Dan fiets ik door, een verbijsterde overvaller achterlatend. Ik blijf natuurlijk niet staan tot hij beseft dat mijn leven veel meer waard is.

Het voordeel van arm zijn is dat wanneer de één of andere internetcrimineel op wat voor manier dan ook achter de gegevens van mijn creditcard komt, bijvoorbeeld omdat ik in al mijn onnozelheid inga op een vismailtje. Het is bovendien erg grappig wanneer ik me dan bedenk, dat zo´n visser vrolijk online gaat om een dure vliegticket te boeken naar een ver en zonnig oord. Maar dat hij niet meer krijgt dan een enkele reis Hoofddorp-zuid en daar vervolgens met een parachute gedropt wordt. Ik ben deze week in Hoofddorp geweest en geloof me, daar wil je nog niet dood gevonden worden.

Er zijn zoveel voordelen aan arm zijn, de woz waarde van mijn huis bijv. is negatief, ieder jaar krijg ik een bedrag gestort van de gemeente. Ieder jaar komen er ambtenaren langs die denken dat het zaakje stinkt, maar telkens druipen ze onverrichter zake af. Hier valt de woz-waarde niet op te schroeven tot duizelingwekkende hoogte om deze burger een poot uit te draaien.

mijn huis

Vandaag nog werd ik gebeld door iemand van de Nationale postcodeloterij, of ik twee loten wilde kopen en dan kreeg een derde lot met flinke korting. Ik zei ik heb een ander voorstel. Wanneer jij een miljoen op mijn rekening stort, dan koop die loten van je. ´Normaal doen we dat niet zei de jongeman, maar omdat we uw originele voorstel kunnen waarderen maken we voor u vandaag een uitzondering.´

Ik wil het nog wel even zwart op wit hebben.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: | Een reactie plaatsen

ECHTE STERREN SPRINGEN VAN HET DAK – Harry Zevenbergen

Drugs zijn onlosmakelijk verbonden aan Rock ´n´ Roll. Je daar tegen verzetten is hetzelfde als de zwaartekracht ontkennen. Natuurlijk er zijn altijd uitzonderingen, zo nu en dan is er een artiest die high wordt van een glas water en valt er ergens iets omhoog. Morrissey één van mijn grote helden vertelde in een interview over die ene keer dat hij iets gebruikt had. Extacy. Hij had een uur lang in de spiegel gekeken en het verwonderde hem hoe knap de man was die hij zag. Na een uur was het voorbij en bij dat ene experiment bleef het. Al zijn nummers zijn gegarandeerd drugsvrij en in de liedjes overheerst zelfspot, niet het narcisme van de extacy. Misschien zouden erkende junks als Herman Brood en André Hazes veel betere muziek hebben gemaakt zonder drugs we zullen het nooit weten. Maar ik heb zeker nooit iemand horen beweren dat alle platen en cd´s van artiesten onder invloed van stimulerende middelen vernietigd moeten worden. 

Doping en sport zijn net zo nauw verbonden als muziek en drugs. Toch is hier het moralisme van de massa onverbiddelijk. Doping is fout en zondaars moeten hangen en als het wielrenners zijn moeten ze niet alleen hangen, maar ook onthoofd worden en gevierendeeld. Dat is niet altijd zo geweest. Vanaf de eerste dag werd doping gebruikt, jarenlang werd daar openlijk over gepraat alsof het rock ´n´roll was te sporten onder invloed. In de Tour de France van 1905 werd al doping gebruikt en in de Tour van 2105 zal nog steeds gebruikt worden. De eerste doping was gevaarlijk omdat men maar wat deed. Zeg maar de methode Brood, je gooit er van alles in en hoopt er het beste van. De Tour de France win je er niet mee. Bij drugs in de rock ´n´roll is het altijd zo gebleven. In de sport heeft de dope zich ontwikkeld en fietst, loopt, zwemt, schaatst men harder, beter dan ooit.
Vandaag zag ik Boogerd op de televisie een bekentenis afleggen. Ik keek er naar en het deed me niets. Dat wil zeggen ik voelde medelijden. Van mij had hij het niet hoeven te vertellen, ik wist het toch wel. Zijn prestaties zijn er niet minder om, deze staan in mijn geheugen gegrift en op mijn herinneringen ben ik zuinig. Michael is een kampioen en Herman Brood een derderangs rock ´n´ roller, die lang voor Patty Brard de sterrensprong waagde. Voor zover de overlevering gaat probeerde hij niet eens een salto te maken. De loser.

water

Geplaatst in Uncategorized | Tags: | Een reactie plaatsen

Vroege vogels – Dé Hogeweg

Vogeltjes die zo vroeg zingen zijn voor de poes. Alle tuinders kennen die uitdrukking. Maar wist u dat het oorspronkelijk een gedicht is? Van P.A. de Génestet (1829 – 1861): Vogeltjes, die zoo vroeg zingen, krijgt de poes. Over een kwinkelerend vinkje en een dichtertje dat het vinkje bezingt.
In het gedicht delft het vinkje het onderspit, maar het heeft toch een happy end want het dichtertje stijgt op in hogere sfeertjes met aangegroeide veertjes. Volgt u het nog? Ik voeg het gedicht even bij voor de geïnteresseerden.
In de wintermaanden ga ik zelden naar de tuin. Ten eerste heb ik lieslaarzen nodig om bij het huisje te komen en ten tweede is het zo grauwgrijs dat ik al snel een enorme winterdip voel opkomen als ik er ben. En: als ik er ben om wat te doen? Alles is winterklaar in oktober. Dàcht ik. Gelukkig was er plotseling nog slootkantschoonmaakwerk te doen. Ook dit jaar had ik de aankondiging van de schouw gemist en overviel de klus me. Gelukkig had ik na een waarschuwing nog tijd.
Zo kwam het dat ik een heerlijke, bijna lenteachtige ochtend in december beleefde. Ik werkte en genoot. Het viel het me op hoeveel vogels er in deze decembermaand te horen waren. Boven het winterlied uit klonk de zang van de koolmees, de lentevogel bij uitstek! Is dat niet wat vroeg voor de tijd van het jaar, peinsde ik, terwijl ik een kluit gele lissen ontwortelde. Het was op dat moment dat de zegswijze die mijn oma zaliger zo graag bezigde, me te binnen schoot.
Rond een uur of vier toen de schemering intrad drong de betekenis er van pas tot me door. Ik speurde de tuin af naar een kat. Hier en daar zat zwijgend een late vogel op een kale tak. 2012 was het jaar van veel vogels en weinig vlinders geweest. Die fladderden in grote aantallen rond bij de buren, zo vertelden ze me vaak vrolijk. Mijn vlindertuin lieten zij links liggen. Ter plekke verklaarde ik 2013 tot vogeltuinjaar.
Na deze dag dacht ik dat ik pas op de eerste lentedag weer naar de tuin zou gaan. Mispoes! Begin januari viel er een brief op mijn deurmat: de toiletbeurt vergeten! Totaal niet aan gedacht! Hoe kon ik zo stom zijn! Ik keek op het schema en ja hoor: 22 december had ik de herentoiletten schoon moeten maken. Ik schaamde me dood, want eigenlijk had ik het wel moeten weten. Hoe vies zouden ze geweest zijn? Zouden er nu meer mensen zijn die het in de winter vergeten? Zou ik het nog kunnen goedmaken?
Het bleef lekker zacht in januari. Overal stonden al forsythia’s en elzenkatjes in bloei. Voor mij was het bijna lente. Tot die ene maandag… Sneeuwstorm! En weer dacht ik aan de vogels die voor de poes zijn. Wie zo vroeg wil genieten komt bedrogen uit.
Kent u de uitdrukking: een taling uitzenden om een eendvogel te vangen? Daarover meer in het lentenummer.

papegaaiplant - strlitzia

Vogel en plant

geplaatst in februarinummer van de Groene Zoom, tuinblad van volkstuinvereniging Tedingerhof.

Gedicht:

Vogeltjes, die zoo vroeg zingen, krijgt de poes
van P.A. de Génestet (1829 – 1861)

Een vogeltje vroeg in de morgen,
Zong vroolijk en zonder veel zorgen,
Als vogelkens zijn, een lied.
O vogeltje, hou toch uw snater!
O denk aan den loerende kater –
Gij zingt… ge ontsnapt hem niet.

Een dichtertje, vroeg in den morgen
Des levens, zong zonder veel zorgen,
Als dichteren zijn, een lied,
O zangertjen, hoû toch uw snater!
O zie toch dien loerende kater,
Dien kritische, spottende sater –
Gij zingt…. ge ontsnapt hem niet.

Het vinkje bezweek onder wonden
En klauwen, en werd verslonden,
En ’t was met het vinkje gedaan,
En de ander? – hij scheurde zijn kleêrtjes
En liet er een bundeltje veêrtjes….
Maar vloog toch weer op in de sfeertjes,
En spoedig ook groeiden zijn veertjes
Veel mooier, Meneertjes,
Weêr aan.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: | Een reactie plaatsen

Er zit een paardenkop in mijn hoofd – Harry Zevenbergen

Er zit een paard in mijn koekast. Een goudvis in mijn haring. Een volkswagen in mijn Ferrari. Sinas in mijn appel. Komkommer in mijn courgette. Luchtballonnen in mijn vliegtuig. Amsterdam in mijn Den Haag. Haat in mijn liefde. Meetbare sporen van een geweten in de bankier. 

Paardenkracht in mijn auto. Alligators in mijn tranen. Resten socialisme in PvdA politici. Religie in de kerk. Diepgang in de Wereld draait door. Voetbal in ADO. Monarchie in verstokte republikeinen.
Bijna niets is wat er op de verpakking staat.
Er zit een paard in mijn boerenkool en ik ploeg me met mes en vork een weg naar de overkant van mijn bord en terug. Op mijn telefoon ben ik altijd in Londen, is het altijd – 2 graden en sneeuwt het.
In de bouw wordt alleen nog maar afgebroken, in de paarden voor de Gouden koets zit net iets meer Ankie van Grunsven dan een levend wezen kan verteren. Er staat een viervoeter in de gang. Hij schudt zijn hoofd, veegt zijn voeten, knikt beleefd en neemt zijn kroon af.
Het zijn edele dieren de Oranjes, ze zijn er voor in de wieg gelegd. Dat zullen wij nooit begrijpen. Ze leven in een andere wereld. Er is geen timmermanszoon die timmerman wordt met twee linkerhanden. Maar een onnozele prins wordt koning wat er ook gebeurd.

En wij we mogen zingen in de straten, één dirigent, één volk uit volle borst. Vals en oprecht. Wat ben ik blij dat iedere poging tot integratie bij mij volledig is mislukt. Ik zing leve de republiek, al is het in mijn eentje. Bekijk oude foto´s uit 1980. Alle straten lagen open, de stenen vlogen door de lucht. Misschien moet ik wat mensen uitnodigen voor een reünie. Ik weet in ieder geval zeker dat mijn ouders me deze keer niet tegen zullen houden.

poezie

 

Geplaatst in Uncategorized | Tags: | Een reactie plaatsen

50 redenen om niet aan Memories te doen – Dé Hogeweg

Op maandag 25 februari start een nieuw seizoen Memories. Het 16e jaar alweer. Hoera of hell no? Voor wie het niet kent: vind je oude liefde terug met behulp van de immer opgewekte Anita Witzier. Bij het programma hoort een liedje. Ik neem het refrein even met je door.
Jij en ik nog 1 keer samen
tegen beter weten in
Waarom zou je nog een keer met iemand samen willen zijn, en dan ook nog maar 1x, om wàt te doen trouwens? Waarom zou je er aan beginnen als je het allemaal al beter weet?
niet om lang te laten duren
niet omdat ik je bemin
Nee, vooral niet te lang > slim plan! en goed om er alvast bij te vermelden dat je geen wereldvreemde dwaas bent die nog steeds verliefd is (beminnen vrij vertaald?) op iemand van vroeger.
maar om even weer te voelen
hoe ‘t was toen ‘t begon
Denk je nu echt serieus dat je aan/met een dik geworden, grijs, bebrild persoon die aan komt gehompeld met een mank been nog altijd kan voelen hoe het vroeger was toen jullie jong & wild, slank & soepel waren?
en misschien ‘t woord te vinden
dat ik toen niet zeggen kon
Eén woord? Welk woord zou dat nou kunnen zijn? Misschien maar heel goed dat je dat toen niet kon zeggen. Is niet voor niks niet uit je mond gerold toen, houden zo! Wat wil je er nu nog mee? Ineens uitroepen: liefde! Of is het een hele brij aan woorden? Een overjarige liefdesverklaring? Denk je echt dat jouw oude lover daar nu nog zin in heeft? En dan? Wordt 1 keer 2 keer? Ook lekker leuk voor de huidige echtgenoten, die jouw vroegere geliefde geholpen hebben met zijn carrièreproblemen, het aanvaarden van zijn uitblussende energie en uitdijende tailleomvang, de eerste erectiestoornissen, de striae. And what about the children? Even voorstellen jongens: dit was pappa’s liefje toen hij op die woonboot zat, weet je nog dat ik dat wel eens vertelde voor het slapen gaan? Ik zat daar niet alleen natuurlijk, zoals ik altijd zei … Stop!
Wat mij mateloos intrigeert is de timing. Wanneer in een mensenleven de vraag ‘hoe zou het toch zijn met… ‘ oppopt, snap ik nog wel. Meestal in premenstruele buien of tijdens een scheiding buiten jouw schuld. Maar wanneer wil je echt serieus oog in oog komen te staan met je oude lover? Ik bedoel: sinds internet! Alles is op te zoeken! Overal actuele portretfoto’s, korte bio’s, cv’s, experience, semiwetenschappelijke artikelen (LinkedIn), de rest staat allemaal op FaceBook of Picasa, sportprestaties op atletieksites. Ook wie niet wil: iedereen is googlebaar = vindbaar. Daar heb je Anita niet voor nodig.

Tijd voor een tegenprogramma: de hoofdpersoon is ondanks Google niets te weten gekomen over de lover van vroeger. En wil dat ook zo houden! Die bijzondere liefde blijft in het verleden en bijzonder. Integere verhalen zonder op huiltv uit te zijn. Goede soundtrack er onder. Ga ik zeker naar kijken als ik PMS heb: Memories left alone.

memories Niks Veranderd

Geplaatst in Uncategorized | Tags: | Een reactie plaatsen

SPIT NIET ÉÉN TUIN OM MAAR ALLE TUINEN – Harry Zevenbergen

Nu de storm een beetje is gaan liggen, wil ik graag terugkomen op de SNS en de zo geplaagde Sjoerd van Keulen. Niet dat ik medelijden met hem heb. Het is een misdadiger ook als de wet dat anders ziet. Maar hij deed het niet in zijn eentje, hij maakt deel uit van een wereldwijde criminele organisatie en is symbool geworden van een misdadige mentaliteit. Deze bende bestaat uit bankiers, politici en andere gokverslaafden die hoog spel hebben gespeeld met ons geld, onze huurwoningen, ons land, onze wereld. Iedere ordinaire casinoganger weet dat iedere winst slechts een voorbode is van een veel groter verlies. Hoe hoger de toppen hoe dieper het dal. Het verschil is natuurlijk wel dat de ordinaire casinoganger zijn eigen geld vergokt. Sjoerd en de zijnen ons geld.

Vorige week hoorde ik iemand zeggen dat van Keulen nooit zo´n slecht mens kan zijn als nu wordt gezegd. Hij was namelijk aanwezig bij de bezetting van het Maagdenhuis. Tja met zo´n verdediging heb je geen columnisten meer nodig. Een aanzienlijk deel van de babyboomers waren hippie, dolle mina, kabouter, provo en vochten tegen de gevestigde orde en voor het mooie ideaal dat de wereld van ons allemaal is. Van Keulen zal de foto´s ongetwijfeld bewaard hebben om aan zijn kleinkinderen te vertellen over die wilde tijd. ´Kijk eens wat opa gek deed.´ Maar zoals zoveel van zijn tijdgenoten is er van dat idealisme weinig meer over. Ze verziekten, vergokten en verpatsten de hele publieke sector aan en op de vrije markt. Het ergste van dit soort criminelen is dat ze kunnen zeggen dat het allemaal legaal is wat ze doen. Maar of iets misdadig is of niet is meer een morele kwestie. Wetten zijn tijdelijk. Vroeger kenden we de doodstraf, deed de huisarts aderlatingen, werden psychische stoornissen behandeld met electroshocks, mochten vrouwen niet stemmen, homo´s niet trouwen, bestond er geen minimumloon. Dit om maar een paar voorbeelden te noemen. Wetten zijn tijdelijk en de tijd is daar om een aantal zaken die uit de hand zijn gelopen terug te draaien. Niet een beetje maar radicaal.

Dus nee het gaat niet om het omploegen van het achtertuintje van Sjoerd van Keulen, maar om de tuintjes van alle ´Sjoerd van Keulens´ in deze wereld. Banken moeten er zijn voor alle mensen en niet voor de verrijking van een kleine groep. Energie, openbaar vervoer, woningen, de post moeten allemaal weer in handen komen van ons allemaal. Dat zal niet snel gebeuren omdat de Neo liberale gangsters alle grote politieke partijen beheersen.
Tot die tijd moeten wij genoegen nemen met het naspelen van de legendarische filmscene uit the Edukators van Hans Weingartner. Inbreken in een villa alle meubels op de kop zetten en dan op de muur de volgende boodschap achterlaten ´De vette jaren zijn voorbij´.

fettejahre

Geplaatst in Uncategorized | Tags: | Een reactie plaatsen

De roltrap die geen roltrap hoeft te zijn – Harry Zevenbergen

Ik zit achter mijn computer. Moe maar voldaan. 150 Valentijnskaarten aan alle mogelijke liefdes die ik maar kan bedenken. Je kunt nooit op te weinig paarden wedden en met een schot hagel heb je meer kans dat je iets raakt dan met een kogel. Dat zijn twee vergelijkbare oud-engels gezegden, maar dit ter zijde.

Verscholen achter 150 Valentijnskaarten waarbij ik zeer zorgvuldig voor iedere kaart een ander handschrift heb gekozen, omdat sommige kandidaten elkaar goed kennen. Ook de tekst, de flarden van gedichten komen nauw. Het moet voor alle 150 een persoonlijke touch hebben. Sommige mensen gaan er een paar dagen voor 14 februari eens voor zitten en produceren hun kaarten. Ze weten precies op wie ze zich richten. Op de man of de vrouw waar ze al dag in dag´s avonds uitgeteld mee op de bank zitten. De bioscoop tickets die in de envelop bijgevoegd zijn blijven dan ook meestal ongebruikt of worden kado gegeven aan een jarige nicht, die als verstokte vrijgezel geen idee heeft wie ze mee moet nemen naar de bioscoop en vooral blij is dat ze nu twee keer gratis naar ´Seven psychopaths’ kan, de story van haar leven.
Ik neem alle tijd, begin drie jaar van tevoren aan een Valentijnsdag, sla noodgedwongen steeds twee edities over. De wanhoop kan ik nog in bedwang houden, maar die grote geheime liefde, die zich onthult, het moet nu toch eens gebeuren. Straks ben ik 60 en dan heb ik nog nooit echt een vrouw gezoend. Wel weet ik precies hoe ik het aan ga pakken, mijn studie is zeer uitgebreid geweest. Zoenende stelletjes op straat, door twee gaatjes in de krant glurend in het park, maar vooral veel romantische komedies. Bijkomend voordeel daarvan is dat je weet dat het altijd goed komt.
Je kent vast die ene film wel, hoe heet ie ook al weer. In ieder geval gaat het over een man van 70 die iedere dag aankomt op Station Holland Spoor en dat al 50 jaar. Iedere keer als hij de roltrap afgaat, komt zij op de tegenoverliggende roltrap naar boven. Ze knikken, glimlachen of mimen een goedemorgen. Dat gaat zo door en als ze er een dag niet is heeft hij een pestdag, totdat op een dag alle roltrappen kapot zijn op die ene na. Op de stilstaande roltrap struikelt zij, vangt hij en verzilverd hij zijn studie. Zoent haar tot de roltrap weer gaat lopen en de aftiteling verschijnt.
Is het nou zo gek dat ik denk, dat ook mij dat kan overkomen op een roltrap, die geen roltrap hoeft te zijn. Ik loop naar de brievenbus op de Hoefkade en stop de kaarten één voor één met veel liefde in de bus.

roltrap

Geplaatst in Uncategorized | Tags: | 1 reactie

De hardloopmonologen (2) – Dé Hogeweg

Wat is een monoloog, vragen cursisten mij wel eens. Alleenspraak. Praat in je zelf en je hebt een monologue intérieur. Is het anders dan niet-hardop denken, vragen ze dan. Nou, ja en nee. Ik denk terug aan al die keren dat ik uitlegde hoe het werkt in een toneelvoorstelling of in een film met de voice-over. Je redeneert ergens naartoe, een inzicht of inkijkje, een verandering van mening. De functie van een monoloog in een boek. Woorden, woorden. Soms moet ik veel praten. Daarom loop ik hard. In het bos. Alleen. Ik wil de woorden weglopen. Daarna de gedachten. Dan wil ik aan niets denken. Echte lopers kunnen dat.

Een ooievaar legt een takje op zijn nest op het clichéïge wagenwiel-op-paal. Vrouwtje? Ik ben over de helft van dit loopje. Ik zwijg en adem alleen maar in en uit om me voort te bewegen. Geen woorden. Hoeveel praat iemand eigenlijk per dag? Theo Maassen had het in een voorstelling: vrouwen spreken per dag 20.000 woorden uit en mannen 7000. Maassen: ‘Het leek net of mijn vriendin ’s avonds bang was dat ze haar quotum niet zou halen en ze een sprintje inzette.’ Zou nu aan mijn gezicht te zien zijn dat ik aan iets leuks denk? Of is er aan te zien dat ik me afvraag hoe Maassen het ook alweer precies zei. Hoe kan je ooit aan iemand zien wat hij denkt. Wat is waar als iemand praat, wat is onwaar. Kan je het zien. Wie is de mol. Ik denk nu Zarayda.

Had Maassen de waarheid naar zijn conferencehand gezet om het passend te maken? Straks even opzoeken. Kengetallen. De ooievaar krijgt gezelschap van een ooievaarmannetje met wat strootjes. Ik ren om het weiland heen. Boven de kale kastanjes vliegt van alles. Het zouden ook pelikanen kunnen zijn. Waren ooievaars jaren geleden niet uitgestorven in Nederland? Straks even opzoeken. Een mens denkt dagelijks dezelfde gedachten. Ga na wanneer je voor het laatst iets origineels gedacht hebt, iets nieuws, iets volkomen anders dan op andere dagen. Dat las ik ook ergens. In welke laadjes in mijn hoofd komen alle gedachten over het denken. Kunnen die laadjes ook weer leeg.
Vertraag en huppel. Loop uit en stretch. Onder ontbottende knoppen.

krokusjes

PS Een mens kan maximaal 300 woorden per minuut spreken. Het is fysiek niet mogelijk om meer dan 300 woorden per minuut te spreken. De gemiddelde mens spreekt met 150 woorden per minuut.
De hersenen kunnen tot maximaal 600 woorden per minuut verwerken. Gemiddeld kunnen hersenen van een mens 300 woorden per minuut verwerken.
Denken gaat zelfs nog sneller. Met denken kan maximaal een snelheid van 1500 woorden per minuut gehaald worden.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: | 1 reactie

HAAGS GOKKARTEL – Harry Zevenbergen

Beste mensen hierbij wil ik een verklaring afleggen. Daar wil ik het dan vervolgens bij laten. Het is wat ik te zeggen heb. De verklaring is een bekentenis, een verhaal over de verrotte Haagse sportwereld en een uitleg over hoe het zover heeft kunnen komen. Ik schaam me ervoor, gedreven door hebzucht en door het kiezen van de foute vrienden ben ik in de afgelopen jaren uitgegroeid tot de spil van een gok- en dopingkartel in Den Haag. Ik heb besloten dat ik niet alle namen van de andere spinnen en vliegen in dit web wil noemen. Sommigen doen er niet toe, hun bijdrage was te minimaal, het noemen van andere namen zou het leven van mij en de mensen die ik liefheb in gevaar brengen. Zonder dat ik hierbij toe wil geven dat ik ergens een vrouw met kinderen heb. Hoe graag ik ook vrijuit zou willen praten, het voelt alsof ik hier op deze persconferentie met een molensteen om mijn nek zit.

Wat ik wel kan zeggen is dat doping een wijdverbreid verschijnsel is in de Haagse sport. Zowel in de topsport als in de amateursport. Van de groeihormonen in de sportscholen, tot de EPO van Haagse wielrenners. Over doping is al te veel gesproken de afgelopen tijd. Ik wil het vooral over gokken hebben.
Ook in Den Haag wordt volop gegokt op sportwedstrijden, er zijn verschillende organisaties actief met matchfixen. ADO Den Haag had ruim aan de kop gestaan in de eredivisie wanneer spelers en trainers van deze club niet zouden inzetten op nederlagen van hun club, daarmee miljoenen bijverdienend. En dat is alleen het topje van de ijsberg, want de sportwereld is rot tot in de wortels. Zo wordt er onder andere gegokt op de eerste corner van de veteranen van Wassenaar tegen v. v.Marine, de eerste bal op de rand van de korf in de wedstrijd van Ons Eibernest 5 tegen HKV Achilles3, een triple 1 van het Dartteam van de Zwarte Ruiter uit tegen Lokaal Vredebreuk, een bezem die binnen tien minuten breekt bij de Curlingwedstrijd van de Curlingclub Den Haag tegen PWA uit Zoetermeer, de 10-jarige scholier die bij het onderwaterzwemmen een meter te vroeg naar boven komt en zo kan ik nog uren doorgaan op alles wordt gegokt in Den Haag. Van rugby tot rolhockey en van handbal tot pokeren.
Zoals gezegd hier wil ik het bij laten, ik kan om eerder genoemde redenen geen namen en rugnummers geven. Ik kan alleen nog zeggen dat zowel de politiek, als justitie en de journalisten hier tot over hun nek inzitten en dat Chinese gokkartels in de Wagenstraat erbij betrokken zijn.

geld

Geplaatst in Uncategorized | Tags: | Een reactie plaatsen

De hardloopmonologen (1) – Dé Hogeweg

Niet meer voor te stellen hoeveel sneeuw hier lag vorige week. Ik zie geeneens wolkjes adem nu. Mooi die zon zo schuin in het bos. Boven de stad hangt een donkerblauwe bui. De eerste 10 minuten afzien. De CPC is over 5 weken. Moet nu echt beginnen. In mijn ritme komen. Gewoon tellen. Links links links links is: ‘en dat is 1’. Dat inwendig blijven zeggen en bij ‘en dat is 100’ loop ik al 6 minuten. Works every time. Ritme. Cadans. Zoek de trance. En dat is 40. Komt die pitbull op me af?

Omkeren? Nee, wegkijken. Hebben ze graag. No eyecontact. Remember Cesar. Hoe lang heb ik al gelopen? Niet steeds op je hartslagmeter naar de tijd kijken, kijk gewoon voor je uit. Hé niet weer dat stemmetje in mijn hoofd. Ga weg, inwendige trainer. Hoe kom ik nu op Aaf B.C.? O ja, zij heeft een app met coach Sergeant Block. Die roept Bravo Zulu (?). Sjonge jonge, dat zij nu ook het hardlopen uitgevonden heeft! A.B.C.’s nieuwe verslaving haha. Goedemorgen, loopgroepje met te veel kleding aan. Ook op weg naar CPC? Wat zei ze ook weer over haar reden? Column in het Volkskrant magazine, vast al weggegooid. O ja, het kwam in haar op toen ze bij een arts stond voor een kleine operatie. Die vroeg of ze nog op haar streefgewicht ging komen voor de ingreep.

De bui schuift voor de zon. Bos donkert. Who let the dog out. Veel honden vandaag, zaterdag hè. Volgende keer weer op dinsdag gaan. Onthou dat nou. Wat voor ingreep moet zij dan? Lipo? Stond er niet bij toch. Veel dikke wortels hier. Wat knerpen die nieuwe schelpen oorverdovend. Waarom geen houtsnipperpad? De stem van Fons: houtsnippers zijn een massage voor je voeten. Zou hij nog trainer zijn? Weer eens mailen. En dat is negen en tach tig. Ze had het over een boek. Door hoe heet hij, die Japanner. Dat popi boek. Aarch, heuveltje, ellebogen inzetten. Een heeeel inspirerend boek. Hoe heet hij nou? Suzukiachtige naam. Thuis opzoeken. Hartslag 151. Mwah, beetje hoog. Nu rechts naar de sneeuwklokjes. Dan niet stoppen en bukken en oud blad opzij doen en kijken. Heerlijk warme voeten. Jasje al uit? Is dat regenspet of vogelplasje. Oh nee, natte sneeuw. Vlug naar de fiets. Doe normaal! Zou Aaf nooit doen. En dat is weer 1. En dat is twee. Hagel. Komt horizontaal. Buizerd vliegt op. Snel naar zijn nest. De sneeuwklokjes. Daar is de zon. Al op de helft. Ik weet het weer. Mu ra ka mi.

sneeuwklokje en nieuw begin

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen